هرچند سكوت ممكن نيست اما... يك دقيقه سكوت...
سد کارون سه، برای خیلی ها آب و برق با خود آورد... آباداني و كشاورزي آورد... اما برای ما مردم بختیاری ایذه و روستاهای سادات حسینی و دنباله رود، جز رنج، مشقت و گرفتن جان عزیزانمان تحفه اي باخود به همراه نداشت...
برق سد براي عراقي ها آباداني مي آورد و آب كارون براي استانهاي مركزي...
حال آنكه براي صاحبان و ساكنان آن، نه تنها سود و آباداني نداشته، بلكه آب درياچه، عزيزان هم ديار ما را قريب به ۱۰ سال است محاصره كرده و نزديك به ۵۰ نفر انسان بيگناه ساكن منطقه را به دليل نداشتن مسير دسترسي به كام مرگ كشانده است...
" بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ... "
دوازده زن و كودك بيگناه قرباني قتل گاهي شدند كه مسئولين كشور، به خصوص مسئولين آب و نيرو و استانداري ۱۰ سال است از رفع آن تفره مي روند...
فرداي قيامت مسئولين جواب خون سامان ۵ ساله و درياي ۲ ساله را چگونه خواهند داد...
البته بعيد مي دانم كساني كه ده سال فرياد و حق مردم را پشت گوش مي اندازند اعتقادي به جهان آخرت داشته باشند...
براي آمرزش روح جانباختگان...
( فاتحة مع الصلوات... )
اطلاعات بيشتر پيرامون اين حادثه دلخراش...
سخنان تكان دهنده ي امام جمعه ي ايذه: اسرائيل هم اينگونه غزه را در محاصره قرار نداد...


سلام به وبلاگ دانشجويان پرستاري دوره ي 21 خوش آمديد