یک دقیقه سکوت... برای داغ از دست رفتن عزیزانمان در داستانی تلخ و تکراری که شاید کمتر از محاصره ی غزه نبوده و نيست...

سد کارون سه، برای خیلی ها آب و برق با خود آورد... آباداني و كشاورزي آورد... اما برای ما مردم بختیاری ایذه و روستاهای سادات حسینی و دنباله رود، جز رنج‌‌‍‍، مشقت و گرفتن جان عزیزانمان تحفه اي باخود به همراه نداشت...

برق سد براي عراقي ها آباداني مي آورد و آب كارون براي استانهاي مركزي...

حال آنكه براي صاحبان و ساكنان آن، نه تنها سود و آباداني نداشته، بلكه  آب درياچه، عزيزان هم ديار ما را قريب به ۱۰ سال است محاصره كرده و نزديك به ۵۰ نفر انسان بيگناه ساكن منطقه را به دليل نداشتن مسير دسترسي به كام مرگ كشانده است...

" بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ... "

دوازده زن و كودك بيگناه قرباني قتل گاهي شدند كه مسئولين كشور، به خصوص مسئولين آب و نيرو و استانداري ۱۰ سال است از رفع آن تفره مي روند...

فرداي قيامت مسئولين جواب خون سامان ۵ ساله و درياي ۲ ساله را چگونه خواهند داد...

البته بعيد مي دانم كساني كه ده سال فرياد و حق مردم را پشت گوش مي اندازند اعتقادي به جهان آخرت داشته باشند...

براي آمرزش روح جانباختگان...

( فاتحة مع الصلوات... )

اطلاعات بيشتر پيرامون اين حادثه دلخراش...

محسن رضايي با شركت در مراسم تشييع پيكر جانباختگان گفت: چرا مسئولان سكوت كرده اند؟ ۱۰ سال است كه مردم در محاصره ي درياچه نه جاده دارند و نه پل.

سخنان تكان دهنده ي امام جمعه ي ايذه: اسرائيل هم اينگونه غزه را در محاصره قرار نداد...

روحشان شاد...

ايذه داغدار شد...